Nederland doorstartersparadijs!

Nederland moet het startersparadijs van Europa worden. Dat is één van de speerpunten van ons schaduwkabinet. Vanuit werk & inkomen bezien is dit natuurlijk zeer wenselijk. Immers, het MKB is de banenmotor van de economie en alles begint bij de start. Maar de afgelopen jaren hebben we ook kunnen ervaren wat een economische crisis tot gevolg kan hebben. Ook al krabbelt de economie heel langzaam op en neemt het aantal starters nog steeds toe in Nederland, de stijgende werkloosheid en het hoge aantal MKB-ers in financiële nood is nog steeds zorgelijk. Ondernemen is durven te falen – ik schreef het al eerder -, maar vooral leren van je fouten is het meest waardevol. Hoe kan het beter, maar ook hoe kan het leuker?

Eén van de aanleidingen van de economische crisis was de ruimhartige kredietverlening. We herinnert zich de reclame niet van lenen.nl? Neem een lening en naast geld voor de aanschaf van je keuken houd je ook nog geld over voor dat mooie truitje. Ik was toen al eigenaar van de domeinnaam schulden.nl en heb spijt dat ik niet een soort van Sire-reclame heb laten maken als antwoord. Vele huishoudens en ook ondernemers werden aangemoedigd om leningen aan te gaan en – naar achteraf bleek – hun huis onder water te zetten. Tsja, en feit is wel dat we toen ook al een ongelooflijk streng faillissements- en schuldenregime hadden. Zo kan je maar liefst 20 jaar aansprakelijk zijn voor je schulden in Nederland, waardoor veel particulieren en ondernemers worden belemmerd door hun schulden en daardoor buiten de werkende maatschappij worden geplaatst. Ondernemers die vanwege hun schulden naar het buitenland vluchten zijn dan ook geen uitzondering.

Waarom zijn we dan zo huiverig voor het afboeken van restschulden? Gaat een BV failliet, dan vinden we het acceptabel dat de schuld wordt afgeboekt, maar dat doen we niet bij de ondernemer natuurlijk persoon. Is zaken doen niet aan beiden kanten een kwestie van risico nemen en risico lopen, vertrouwen over en weer, en dus het vinden van de juiste balans?

Wat zou het ook mooi zijn als we ondernemerschap binnen Nederland opnieuw konden inrichten, dus zonder huidige wet- en regelgeving, maar ook zonder het huidige calvinistische denken. Dus zonder arbeidscontracten, zonder aanbestedingsprocedures, zonder vergunningen, zonder ondernemingsraden, zonder vaste werktijden, zonder cao’s etc. Ook hier vertrouwen als basis tussen de ondernemer en werknemer en zij zoeken samen de balans. Wat bindt ons? Wat vinden we leuk? Wie is waar goed in?

Dat een vrij businessmodel zeer succesvol kan zijn heeft de Braziliaanse ondernemer Ricardo Semler sinds de jaren 80 al aangetoond.

Een prachtig vooruitzicht zo’n vrij businessmodel, maar als een ondernemer een keer struikelt, waarom geven we hem niet die tweede kans, waarom mag hij geen herexamen doen? Waarom richten we ons alleen op de starter en gooien we de struikelende ondernemer met al het reeds geïnvesteerde kapitaal met het badwater weg, blijven we met het vingertje wijzen en achtervolgen we hem 20 jaar voor zijn schulden? Daar is vertrouwen en balans ver te zoeken. Met iets meer vertrouwen en steun in de rug, kunnen we ook al die in de kern levensvatbare bedrijven die nu nog de naweeën van de crisis ervaren, laten doorstarten of in ieder geval hun onderneming menswaardig laten beëindigen. De bubbel gaat daarmee uit de schuldenberg en ben ervan overtuigd dat dit een geweldige stimulans is voor ondernemerschap en het creëren van werkgelegenheid. Ik wil dus niet alleen dat Nederland het startersparadijs van Europa laten worden, maar vooral ook het doorstartersparadijs!

Deze column is op 9 mei verschenen op ONL.nl en is onderdeel van de ideeën die de veertien leden van het schaduwkabinet aandragen om ons land weer economisch te laten groeien.

Terug naar archief